
We all need a continued sense of emotional and spiritual growth; it is the food on wich our souls thrive…
"Anthony Robbins"
همۀ ما نیاز به حس و درکی مستمر از رشد عاطفی و روانی خود داریم؛ این احساس غذایی است که روح ما در طلب آن است
..................................................................................................
عشق را آواز کردن...
عشق را آواز کردن
در نگاه تو شکفته
ترس یک دم بی تو بودن
در دل و جانم نهفته
من به شبها خو گرفتم
همدم و همراه بودی
در سکوت و تیرگی ها
جلوه گر چون ماه بودی
عطر تو معنای احساس
بر دل سرما گرفته
زیر چتر مهربانی
فصل گرمی پا گرفته
در نگاه تو چه آرام
فارغ از هردو جهانم
دور از هرچه نباید
هرچه خواهی من همانم
گرمی پیشانی تو
بر حضورِ خسته از رنج
شانه هایم را جلا داد
مهر تو افزون تر از گنج
![]()
چون ندائی آسمانی
زمزمه هایت هویدا
این بهشت از آن ِ من شد
گوهر ِگم گشته پیدا
دستهای مهربانت
چون نسیمی صبح گاهی
آن نوازشگر چه ها کرد
با من غرق تباهی
آن کمند ِگیسوانت
دست بند ِدستهایم
غرق ِموجی مخمل گون
بی تقلا، بی صدایم
پیچکی بر شاهراهم
چون نگینی خانه کرده
بازوانت همچو زیوَر
سادگی را چاره کرده
ابروان ِچون کمانت
چرخش رنگین کمانیست
اوج ِاحساسی عمیق است
چون تو عاشق در جهان کیست؟

در نگاه آتشینت
همچو پروانه اسیرم
شادم از بند اسارت
چون نسوزم، پر بگیرم
هر دمی چون دم نباشد
خالی از عطر ِ وجودت
دم غنیمت باشد از تو
قبلهء عشق است سویت
نبض را باید رها کرد
با تو دل پرواز کرده
جسم ساکن، روح جوشان
نغمه ای آواز کرده:
قطره قطره، لحظه لحظه
عمق ِخواهش بی کران است
گرم آغوشت که باشم
لحظه هایم جاودان است
عشق را در من دمیدی
جوهری بر تار و پودم
قدر گوهر بی کلام است
هرچه هستم از تو بودم...

نظرات ()